Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Γιατί δεν πρέπει ο όρος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ να υπάρχει στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων

Κύριε Διευθυντά,

Με πολλή θλίψη και ανησυχία παρακολουθούμε οι σκεπτόμενοι Έλληνες την Ευρωπαϊκή και “ισχυρή” Έλλάδα να εκλιπαρεί, διά στομάτων της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη και του
σημερινού πρωθυπουργού κυρίου Γεωργίου Παπανδρέου, τους επήλυδες των Σκοπίων όπως στέρξουν στην αποδοχή μίας σύνθετης αμοιβαία αποδεκτής ονομασίας γιά το γειτονικό κρατίδιο. Οι προτεινόμενες από την Ελληνική πλευρά ονομασίες Άνω Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία, Νέα Μακεδονία κλπ έχουν ήδη κατηγορηματικά απορριφθεί από την αλαζονική ελίτ της χώρας αυτής, με συνέπεια οι σχετικές διαβουλεύσεις να έχουν αποτελματωθεί. Ας δεχθούμε όμως ότι οι Σκοπιανοί, ύστερα από Αμερικανική πίεση, μας κάνουν την μεγάλη χάρη να αποδεχθούν κάποια από τις προτεινόμενες από εμάς σύνθετες ονομασίες,
ακόμα και αυτήν της "Μακεδονίας του Βαρδάρη", πως θα αποκαλούνται τότε αυτοί από εμάς και από την διεθνή κοινότητα; Μήπως θα αποκαλούνται Ανωμακεδόνες,Βαρδαρομακεδόνες, Βορειομακεδόνες ή Νεομακεδόνες; Όχι βέβαια! Θα συνεχίσουν να αποκαλούν εαυτούς και αλλήλους Μακεδόνες. Μετά δε από μερικά χρόνια θα εκλείψει και από τα επίσημα έγγραφά τους και ο οποιοσδήποτε επιθετικός ή συνοδευτικός προσδιορισμός και θα έχουμε πλέον εμείς αναγνωρίσει και αποδεχθεί de facto την ψευδεπίγραφη Δημοκρατία της Μακεδονίας...

Η πρόταση λοιπόν περί σύνθετης ονομασίας των Σκοπίων που θα περιέχει την λέξη Μακεδονία είναι αδιέξοδη και επικίνδυνη γιά τον πιό πάνω λόγο αλλά και γιά άλλους λόγους. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η άρνηση της πατρίδας μας να αποδεχθεί και να συναινέσει σε οιανδήποτε σύνθετη μακεδονική ονομασία δεν παράγει, ως γνωστόν, έννομα αποτελέσματα. Ισχυρίζονται και διατυμπανίζουν προς κάθε κατεύθυνση οι βόρειοι γείτονές μας ότι έχουν το δικαίωμα του εθνικού των αυτοπροσδιορισμού. ‘Ομως, όλοι όσοι αναφέρονται πιεστικά και επιτακτικά σε αυτό το δικαίωμα, συνήθως παραβλέπουν ή αγνοούν ότι σύμφωνα με όλες τις αρχές Δικαίου, δεν επιτρέπεται η κατάχρηση ουδενός δικαιώματος. Ή Ελλάδα λοιπόν οφείλει να θεωρεί καταχρηστική την μονοπώληση ενός κατ΄εξοχήν Ελληνικού εθνικού ονόματος, το οποίον επί 2500 χρόνια είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Ελληνισμό, την ιστορία του και τις παραδόσεις του. Ο όποιος αυτοπροσδιορισμός οφείλει να σέβεται την πολύ μεγάλη Ελληνική Μακεδονία και τους αδιαμφισβήτητους εθνολογικούς , ιστορικούς και φυλετικούς τίτλους της, αλλιώς το δικαίωμα αυτό ασκείται καταχρηστικά,άρα μη δεσμευτικά γιά την Ελλάδα και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπισθεί! Γιά τον στρατηγό Ντε Γκώλλ υπήρχε μόνον μία Βρετάννη, η ομώνυμη Γαλλική επαρχία και έτσι πειθαναγκάσθηκε η γηραιά Αλβιών να αποδεχθεί την ένταξή της στην Ενωμένη Ευρώπη (τότε ΕΟΚ) ως Ηνωμένο Βασίλειο. Η σημερινή Ελλάδα φαίνεται να μην έχει την δύναμη να επιβάλει στους Σκοπιανούς το όνομα της αρεσκείας της, όμως σε καμμία περίπτωση δεν είναι αναγκασμένη ή υποχρεωμένη να αποδεχθεί ένα όνομα που ενέχει σαφή μελλοντική επεκτατική απειλή και προσβάλλει τις εθνικές ευαισθησίες του συνόλου σχεδόν του λαού μας. Επιθυμώ, με βάση τα προαναφερθέντα, να επισημάνω ότι πρέπει σήμερα να καταγγείλουμε την προσβλητική, υβριστική και αήθη συμπεριφορά των γειτόνων Σκοπιανών και να αποσύρουμε πάραυτα τις ήδη απορριφθείσες προτάσεις της ηγεσίας του Υπουργείου των Εξωτερικών. Ας σταματήσουμε, επί τέλους, να αλληλοεμπαιζόμεθα ότι, δήθεν, δεν συμπράξαμε στην άνετη είσοδό των στο ΝΑΤΟ χθες και στην ΕΕ αύριο. Τίποτα δεν μας εμποδίζει, στα πλαίσια μίας νέας εθνικής Στρατηγικής να αποφασίσουμε να τους αποκαλούμε “Αλβανοσλάβους” και το κρατίδιό τους “Αλβανοσλαβία”, μέχρις ότου αυτοί αντιληφθούν την ανάγκη ,κάτω από την ασκηθησόμενη πολιτική πίεση ,να προσέλθουν σε έντιμη διαπραγμάτευση γιά όλες τις μεταξύ των δύο κρατών εκκρεμότητες. Όσο και αν η προτεινόμενη, διά της παρούσης, ονοματοδοσία θα ενοχλούσε την κυβέρνηση της Αλβανοσλαβίας, πάντως κατά τον λόγο που εκείνη δεν αισθάνεται την ανάγκη της συναίνεσης με την ευλόγως ενοχλημένη Ελλάδα κατά τον αυτοπροσδιορισμό της, κατά τον ίδιο τρόπο και γιά τους ίδιους λόγους έχουμε και εμείς το δικαίωμα να την αποκαλούμε όπως αυτή πραγματικά συγκροτείται εθνολογικά, φυλετικά και όχι γεωγραφικά, δημιουργώντας ταυτοχρόνως και τις αναγκαίες προϋποθέσεις περαιτέρω αυτοπροσδιοριστικών τάσεων εντός των συνόρων της!
Με τιμή,

Μιχάλης Σ. Βάρδας
τ.Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής,
Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός,
Αθήνα.


ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "Αντιφωνητής" ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ .

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Γιατί είναι άκυρη η απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας σε αλλοδαπούς (άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Κομοτηνής "Φωνή της Ροδόπης"

H επιχειρούμενη απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς με νομοθετική
ρύθμιση, ελπίζουμε να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική από τα ελληνικά δικαστήρια,
στα οποία θα προσφύγουν πολλοί Έλληνες πολίτες ζητώντας την ακύρωση του σχετικού
νόμου. Η ιθαγένεια δεν μπορεί να αποδοθεί με νόμο, διότι συναρτάται με την προέλευση
και την συγγένεια αίματος του αποκτώντος την ελληνική ιθαγένεια , δηλαδή η ιθαγένεια
καθορίζεται από την αδιάλειπτη συνέχεια του ελληνικού γένους (ιθύς : ο κατ ευθείαν
προερχόμενος) και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο πολιτικής και κομματικής συζήτησης και συναλλαγής.

Ας ξεκαθαρίσουμε, με την ευκαιρία αυτή, ότι στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχουν νόμιμοι
μετανάστες. Υπάρχουν μόνον λαθρομετανάστες, δηλαδή άνθρωποι οι οποίοι ήρθαν στην
πατρίδα μας μόνοι τους, χωρίς δηλαδή να τους καλέσουμε εμείς να έρθουν. Χρειάζεται
αυτή η διευκρίνιση γιά να μην επιμένουν κάποιοι αριστερόφρονες ότι “και εμείς μετανάστες πήγαμε το 1960 στην Γερμανία” . Ας τελειώνουμε επί τέλους με τους μύθους !

Διερωτώνται κάποιοι αφελείς ,ως επί το πλείστον δεξιοί, και κάποιοι ιδιοτελείς που συνήθως πρόσκεινται στον αριστερό χώρο, τι θα κάνουμε με κάποιους λαθρομετανάστες
που βρίσκονται πολλά χρόνια στην Ελλάδα, είναι δυνατόν – λένε – να μην τους νομιμοποιήσουμε , πως θα συνεχίζουν να ζουν εδώ όντας παράνομοι . Η απάντηση είναι η εξής :
Η ιθαγένεια καθορίζεται από την προέλευση (γένος) των γονέων του λαθρομετανάστου.
Αν κάποιος από αυτούς που ζει 20 χρόνια στην Ελλάδα έχει γονείς Αλβανούς, τότε έχει
αυτομάτως αποκτήσει την αλβανική ιθαγένεια και κανείς δεν μπορεί να του την αλλάξει
και να του αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια, όλοι δηλαδή οι άνθρωποι αποκτούν την
ιθαγένεια που συναρτάται με το γένος (την προέλευση) των γονέων τους και αυτό δεν
μπορεί να μεταβληθεί με κανέναν τρόπο.

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει κατ΄αρχήν να χορηγήσει προσωρινές άδειες παραμονής
και εργασίας σε όλους όσους θα πληρούν τις προϋποθέσεις του Νόμου. Μετά από κάποια
χρόνια, σε κάποιους από αυτούς που θα έχουν αποκτήσει ουσιαστικά προσόντα (γνώση
της Ιστορίας, της Γλώσσας κλπ) θα μπορεί να χορηγεί την ελληνική υπηκοότητα . Τίποτε
παραπάνω. Η διαδικασία αυτή προβλέπεται από την νομοθεσία της σοβαρώτερης χώρας
της Ευρώπης , της Ελβετίας. Εκεί υπάρχουν ελληνικής καταγωγής ελβετοί πολίτες,
νομίμως εγκατασταθέντες εκεί , οι οποίοι χρειάσθηκαν 20-25 χρόνια γιά να αποκτήσουν
την ελβετική υπηκοότητα (citizenship), ποτέ όμως δεν θα αποκτήσουν την ελβετική
ιθαγένεια, αφού δεν έχουν γεννηθεί από ελβετούς γονείς !

Μιχάλης Σ. Βάρδας
π.Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής,
Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός,
Αθήνα.